Sürpriz bulgu
Cambridge Üniversitesinden astronomlar Richard Anslow ve meslektaşları, kuyrolu yıldızların Dünya'ya canlılığın temeli olan kimyasal bileşenleri taşıyıp taşıyamayacağını anlamak için geniş çaplı bir deney yaptı. Sonuç, ilk bakışta sürpriz: romantik bir fikir olan "hayat uzaydan geldi" senaryosu, fizik kanunlarına göre neredeyse imkansız.
Simulasyonun detayları
Araştırmacılar 100.000 kuyrolu yıldız çarpması benzetimi çalıştırdı. Modellerde, kuyrolu yıldızlar Dünya'nın atmosferi içine giriyor, çarpmanın ısısıyla kimyasal yükünü kaybediyor ve okyanusa ya da kara parçasına çarpıyordu. Araştırmanın odağında, yaşamın yapı taşlarının sentezi için gerekli olan hidrojen siyanür (HCN) molekülü vardı — yeterli miktarda var olan en önemli beslenme kimyasalı.
Simulasyonların yarısından fazlasında (%54) kuyrolu yıldızlar, bu kritik hidrosayanid moleküllerini koruyamadı. Kalan %46'da teorik olarak başarı mümkündü, ama bu çok dar bir olasılık sunuyordu. Anslow, durum hakkında şöyle demiş: "Çok romantik bir fikir, ama sonuçlarımız bunun çok olası olmadığını gösteriyor." Tek bir kuyrolu yıldızın doğru hızda, doğru açıda çarpması — onu "milyonda bir olayı" yapıyor. Bunun üzerine, çarpma sonrasında hayatın kimyasal temelinin kendiliğinden oluşması gerekirdi ki, bu da ayrı bir olasılık zinciridir.
Çarpma sırasında ne oluyor
Bir kuyrolu yıldız Dünya'nın atmosferine girdiğinde üç büyük zorluk ortaya çıkıyor. Birincisi, hızlı girişin ısısı (atmosferik sürtünme sırasında) bileşikleri yok ediyor. Organik moleküller sıcaklığa dayanamıyor. İkincisi, kuyrolu yıldız parçalanabiliyor — çarpma enerjisi inanılmaz derecede yüksek olduğu için fizik olarak kaçınılmaz. Üçüncüsü, eğer sağ kalanlar okyanusa çarparsa, bu element binlerce kilometre uzunluğundaki bir su hacmine seyreltiliyor ve hiçbir moleküler tepkime için yeterli konsantrasyonda kalmıyor.
Diğer gezegenlerdeki olasılık
Araştırma, yalnızca Dünya'yı değil başka gezegenleri de inceledi. Sonuçlar ilginç bir fark ortaya koydu: Mars, daha ince atmosferi ve düşük çarpma hızları nedeniyle Dünya'dan beş kat daha fazla başarılı taşıma imkanı sunuyor. Buna karşılık, Venüs'ün yoğun atmosferi, birkaç kilometre çapındaki kuyrolu yıldızları bile yok eder; orada hiçbir başarı mümkün değil. Bu bulgu, yaşamın kökeninin farklı gezegenlere göre değişken olabileceğini gösteriyor.
Bilim açısından anlamı
Bulgu, Scientific Reports dergisinde yayımlandı — çalışmanın ön bulgu değil, gözlemlenmiş veri ve modelleme sonucu olduğunu vurgulayan önemli bir dergi. Araştırma, uzaydan gelen organik kimyasalların Dünya'ya hayat getirmiş olma düşüncesini (panbiyospermi teorisi), bu mekanizma üzerinden zayıflatıyor, ama elbette tamamen yalanlamıyor. Kuyrolu yıldızlar, başka yollardan (göktaşları, radyoaktif elementler) işbirliği yapıyorsa, küçük de olsa bir rolle sahip olabilir.
